:::EFSANELER:::(ekleme yapılabilir)

KARAMAN'IN KOYUNU SONRA ÇIKAR OYUNU

Bu deyimle ilgili çeşitli rivayetler ve hikayeler vardır. Biz burada derleyebildiğimiz hikayeleri anlatacağız.

BİRİNCİ HİKAYE

Karamanoğullarıyla, Osmanlı Devletinin kıyasıya savaşa tutuştuğuyıllarda, Karaman halkı savaşlardan çok çekmiş; ezilmişler, evleri,barkları, malları çok zarar görmüş. O devrin uluları toplanıp, "Bukardeş kavgasını tatlılığa bağlıyalım" diye kurultay kurmuşlar. KaramanBeyi ile Osmanlı Beyi'ni Konya'ya çağırmışlar, her iki tarafınşikayetini dinlemişler. Sözü tatlıya getirip, her iki beye de, bir dahasavaş yapmamaları için yemin ettirmişler.

Karaman Beyi yemin ederken, elini koynunua götürerek: "Bu can buradakaldıkça, Osmanlı'yı kardeş bilip, kılıç çekmeyeceğime söz veriyorum"demiş. Fakat kurultaydan çıkan Karaman Beyi, kaftanının altından birkuş çıkarıp salıvermiş ve "İşte can çıktı söz bitti" demiş. KaramanBey'inin koynundan kuş çıkarıp salıvermesinden sonra bu darb-ı meselhalk arasında yayılmıştır.

İKİNCİ HİKAYE

1243 senesi Kösedağ savaşından ve bozgunundan sonra, Selçuklu ordusuçekilmiş, Moğol ordusu yer yer Anadolu'yu istilaya başlamıştı. MoğollarMüslüman olmadıkları için, Müslüman Türklere karşı çok düşmanca hareketediyorlardı. Kuvvetçe çok üstün durumda bulunuyorlar ve her savaştagalip geliyorlardı. Konya'yı istila ettikten sonra, Kerimüddin KaramanBey zamanında Karaman'ın üzerine yürüdüler.

Tarih takriben 1258 sıraları idi. Karamanoğlulları telaşa düştüler.Zira Moğollar kendilerine direnen yerlerde halkı kılıçtangeçiriyorlardı.

Ne yapıp yapıp, bu putperest Moğolları yenmek lazımdı. Karamanlılarbasit bir harp hilesi düşündüler. Netice de Moğollar'a baskınyapacaklardı. Moğol ordusu Konya üzerinden Karadağ'a doğru ilerliyordu.O tarihte Karadağ ormanla kaplı idi.

Karaman askerleri koyun postuna bürünerek, bir koyun sürüsünün arasınakarıştılar. Sürü ile birlikte Moğol ordusuna doğru yaklaşmayabaşladılar.

Moğol ordusu, sürüyü gasbetmek, yiyip içmek için bir kaç koyunyakalayıp kestiler, kızarttılar ve içkiyle beraber yemeye başladılar.Tam sızdıkları sırada, koyun postuna bürünen Karaman askerleriüzerlerindeki postları atarak, Moğolların üzerlerine çullandılar. Biryandan da ormanda gizlenmiş bulunan esas ordu, Moğollara hücum etti.Bütün Moğol ordusu orada yok edildi. Tek tük kaçıp kurtulabilenMoğollar da etrafa bu deyimi yaydılar.

ÜÇÜNCÜ HİKAYE

Karaman kalesi Osmanlı ordusu tarafından sarıldığı zaman, kale içindeki halk, canını ve malını kurtarmak endişesine düşer.

Bu arada, bir sürü sahibi de sürüsünü kurtarmak hazırlığı içindedir.Sürünün, Karaman kalesi'nin dışına açılan karanlık dehlizde yolunubulabilmesi için, keçilerin boynuzlarına yanan meşaleler takar ve busuretle dışarıya çıkarlar.

Kaleyi sarmış bulunan Osmanlı askerleri, arka tarafta ellerindemeşaleler bulunan bir ordunun kendilerine saldırmak üzere bulunduğunusanarak, kuşatmayı kaldırıp, ağırlıklarını bırakarak kaçarlar. Bununbir sürü olduğunu, iş işten geçlikten sonra anlarlar, ve bu lafıçıkarırlar.

KARADAĞ İLE İLGİLİ EFSANE

Karaman’ın kuzeyindeki Karadağ ve Binbir kilise çeşitli efsanelere konuolmuştur. Kerem, Aslı’yı ararken Karadağ’a uğrar, gelir. Bu sıradabüyük bir fırtına çıkar ve yolunu kaybeder. Derinden bir “Ahh” çekereksazını eline alır ve şöyle der.

Yanarım sevdadan dumanın tütmez
Sen de benim gibi yanasın dağ hey
Bellerin yol vermez bülbülün ötmez
Üstüne karalar giyesin dağ hey

Fırtınadan sonra KEREMyoluna koyulur. Uzaklaşırken ardına dönüp bakar ki, dağ cayır-cayıryanmaktadır. O günden sonra kara bir dağ olur. Ne gülü kalır nebülbülü, adına da KARADAĞ denir.
KARAMANOĞULLARI HAKKINDA BİR DESTAN

Gedik Ahmet Paşa’nın Pir Ahmet Bey’i yenerek başta Ermenek olmak üzerebütün Karamanoğlu ülkesini yakıp yıkması üzerine (Aşık Muslu) adındabir halk şairi şunları söylemiştir. (Bazı dörtlükler alınmıştır.)
Gedik Paşa geldi otağ kurdu
Pir Ahmet Paşa’ya sorgu soruldu
Boyunlara kalın zincirler vuruldu
Gedik Paşa etme elden say bizi

Acep iller hep böyle mi bozulur
Kara yazı hep böyle mi yazılır
Kişi sağken mezar mı kazılır,
Gedik Paşa etme elden say bizi
Yeşil bayrak kalelerden söküldü
Çoluk çocuk sokaklara döküldü
Kale yandı ahalisi sürüldü
Gedik Paşa etme elden say bizi

Aşık Muslu yurdun yıkık görünce
Beylerin boynu bükük görünce
Destanın ı gözyaşıyla silince,
Gedik Paşa etme elden say bizi
AYRAN DEDE
Çevrede yaygın olarakanlatılan efsaneye göre, Yavuz Sultan Selim İran Seferine (1514Çaldıran) giderken Karaman-Ereğli güzergahında yer alan Ayrancıbölgesine geldiğinde, şimdi kazanın yanında ve üzerinde baraj kurulanakarsu ile karşılaşır. Bu akarsu üzerinde değişik aralıklarla 12 köprüvardır. Yavuz Sultan Selim ordunun iki koldan Köprülerden geçmesiniemreder. Hilmi DEDE Köprüsünden geçerken komutan askerlerin içmesi içintemiz suyu nereden bulabileceğini Hilmi DEDE’YE sormuş, o da evindekarısının yayıkta yaymakta olduğu ayrandan ikram etmek istediğinisöyler. Çevrede “Sokutaşı”olarak adlandırılan oyuk taşın içerisine birmiktar ayran doldurur. Komutan “İlahi dede bu kadarcık ayran kocaorduya yeter mi?” der. Ayrandan bütün askerler içip yinede bitmediğinigörünce, Hilmi DEDE’nin sırtını sıvazlayarak “Sen Hilmi Dede değil”,bilakis Ayran Dede’sin demesi üzerine ilçenin adıda AYRANCI olur.

SAKLA SAMANI GELİR ZAMANI
Ayrancı ilçemizdeSelçuklular devrinde yapılmış ATLAS HANI vardır. Yaşlı bir kadınyılların iyi gittiği zamanlarda, saman yaptırmakta ve yaptırdığısamanları da NODA’layarak saklamaktadır. Aradan geçen birkaç yıl sonrabüyük bir kuraklık olmuş ve kıtlık baş göstermiş. Böylece yaşlı kadınnodalardaki samanları satarak parasıyla bu ATLAS HANI yaptırmıştır. Birde tekerlemesi vardır ki kadın şöyle der:
Sakladım sarı samanı
Geldi zamanı
Satın parasıyla
Yaptırdım Atlas Hanı,

İşte han ile ilgilianlatılan bu efsaneye göre “Sakla Samanı Gelir Zamanı” sözününkaynağının bu çevre ve ilimiz Karaman olduğunu söyleyebiliriz.
ZİYA EFENDİ EFSANESİ
Çevrede yaygın olarakanlatılan efsaneye göre; Yavuz Sultan Selim İran seferine giderkenKaraman-Ereğli güzergahında yer alan Ayrancı bölgesine geldiğindecoşkun şekilde akan ve şimdi üzerine baraj kurulmuş olan dere ilekarşılaşır. Bu akarsu üzerinde değişik aralıklarla on iki köprü vardır.Yavuz iki koldan köprülerden geçilmesini ister. Birinci kolun başındakendisi bugün “Ziya Efendi Köprüsü” adı verilen köprüden geçmek ister.
Yavuz Sultan Selimordusunun başında köprüye gelince, Ziya Efendi ve adamlarıncakarşılanıp, köprüden geçmelerine izin verilmez. Yavuz, Ziya Efendi’yeköprüden geçmek için fazlasıyla para teklif eder. Ziya Efendi kabuletmeyerek Yavuz Sultan Selim’e gözlerini kapatıp, açmasını söyler.Yavuz gözlerini açınca dağların taşların altın olduğunu görür. ZiyaEfendi bu işte paranın önemli olmadığını ancak kendisinigeçirtmeyeceğini söyleyince, Yavuz da “Geçme namert köprüsünden, selleralırsa alsın beni” diyerek ordusunu sudan geçirir. Sudan geçerken ikiasker boğulur ve iki katır da sırtındaki erzaklarla birlikte suyakapılır kaybolur. Ordunun karşıya geçişi tamamlanınca, Ziya EfendiYavuz Sultan Selim’in huzuruna çıkar ve ölen askerlerin düşman casusuolduğunu, kaybedilen erzakların da dul ve yetimlerden gönülsüzcealındığını belirterek, Yavuz’a altından yapılmış bir ibrik hediye eder.
Yavuz Çaldıran’avardığında namaz kılmak için abdest alırken ibriğin üzerindeki yazılargözüne ilişir. Yazı şöyledir : “AKŞAMKİ AŞINI SABAHA BIRAK AŞ OLUR,AKŞAMKİ İŞİNİ SABAHA BIRAKMA, İŞ OLUR”. Bunu okuyan Yavuz Sultan Selimorduya hemen saldırı emrini vererek büyük bir zafer kazanır.
Bu tarihi köprününgünümüzdeki hali ise içler acısıdır. Defineciler tarafından yıkılacakderecede harap edilen köprünün yanındaki mezarlık da, başta ZiyaEfendi’ye ait olduğu söylenen mezar olmak üzere, büyük ölçüdeyağmalanmıştır.

Konu Bilgileri			Kısayollar

	Konu Başlığı :::EFSANELER:::(ekleme yapılabilir)	Cevaplar 18	Sonraki Sonraki Konu
	Görüntüleyenler0 Üye ve 4 Ziyaretçi konuyu incelemekte.	Görüntülenme 3317	Önceki Önceki Konu

	Gönderen	Konu: :::EFSANELER:::(ekleme yapılabilir) (Okunma Sayısı 3317 defa)
0 Üye ve 4 Ziyaretçi konuyu incelemekte.