Görülmemiş hesaplarla öteye gitmeyin

Görülmemiş hesaplarla öteye gitmeyin

Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor
Resimleri Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap

Bir kimse, ölüm emareleri iyice belirmeden ve can boğazına gelmedenönce, hâlâ bir hayır kesbine imkân bulabileceği bir zaman dilimindeaklı başında olarak iman ederse, henüz ye's (ümitsizlik) hali tahakkuketmemiş sayılır ve o andaki imanı makbûl olur.

Cançekişme hali başlamadan önce bir ân-ı seyyale bile olsa, kendi hüriradesiyle inanabildiği takdirde onun imanı geçerlidir. Diğer taraftan,hâlet-i ye's açısından, bir inançsızın iman etmesi ile bir mü'minintevbesini birbirinden ayırmak ve farklı şekilde değerlendirmekgerekmektedir.
Ümit ve recâm odur ki, bir mü'min, o dakikaya kadar günahişlemiş olsa da, ölüm döşeğinde ve ahirete ait tabloları görmeninürpertisini yaşadığı bir anda bile tevbe etse Rahman ü Rahim onuntevbesini kabul buyurur. Çünkü o tevbenin bir arka planı ve bir dayanaknoktası vardır. O insan, daha önceden iman etmiştir, belli ölçüde sâlihamel de yapmıştır; nihayet günahları kalmıştır sırtında, hatta bunlaraltından kalkılması çok zor ağırlıkta da olabilir. "ALLAH'ın meşietinekalmış; dilerse affeder, dilerse de azap eder" hakikati mahfuz, imansermayesine sahip böyle birisi o esnada Cenâb-ı Hakk'a tevbe ederse, oiman iksiri hürmetine Mevlâ-yı Müteâl onu bağışlayabilir.
Bir mü'min için tevbe kapısı her an açıktır; ne var ki, insan,altından kalkılmaz hesaplarla ötelere gitmemek için hep temkinlidavranmalı, sürekli temiz yaşamalı, eskaza kirlenmişse hementemizlenmeye çalışmalı; elinde fırsat varken günah ve kul hakkı gibiağırlıklardan kurtulmanın yollarını araştırmalı ve ölüme her anhazırlıklı olmalıdır. Şayet, zamanında bunları yapamamışsa, hiçolmazsa, ötelere yolculuk hesabına net sinyaller almaya başladığıvakit, hayatını bir kere daha gözden geçirmeli, bari ömrünün geriyekalan kısmını imar etmeli ve ölüp giderken kendi harabesinin altındakalmamaya bakmalıdır.
ALLAH hakkına da kul hakkına da riayet etmek gerek
İnanan bir insan, sebepler açısından çok az bir ömrününkaldığını düşünüyorsa -ki bu bir ay da olabilir bir hafta da, bir günde olabilir bir saat de- ALLAH'ın lütfettiği iman blokajını çok iyideğerlendirmeli; mümkün olduğu kadarıyla farz ibadetlerinden eksikkalanları kaza etmeli ve hususiyle üzerindeki kul haklarını ödeyerekonlardan kurtulmaya gayret göstermelidir. Gıybetini yaptığı, hakkınıyediği, bir kötülük ettiği... kim varsa, onlara ulaşmanın ve helallikalmanın bir yolunu mutlaka bulmalıdır. Hatta gerekirse, bir gazeteye,bir televizyona ya da bir radyoya ilan vermeli ama ne yapıp edipahirete görülmemiş hesaplarla gitmeme cehdi sergilemelidir. Bir an öncevasiyetini yapmalı; "Falana şunu verin, filana bunu deyin; şuna hakkınıödeyin!.." demeli ve kul hakları açısından bütün bütün temizlenmearzusunu ortaya koymalıdır. O, gücünün yettiği kadarını yapmayaçalışırsa, inşaallah eksiklerini de Cenâb-ı Hak tamamlayacaktır. Rabb-iRahîm'in engin bir rahmeti vardır; ALLAH Teâlâ ötede hak sahiplerine"Benim bu kulumdaki hukukunuzdan vazgeçin, ellerinizi onun yakasındançekin, Ben de size şu Cennet köşklerini vereyim!" diyebilir.
Ne var ki, böyle bir akıbet Mevlâ-yı Müteâl'in sürpriziltifatlarına vâbestedir; hâlis mü'min ise, hayatını harikulâdeliklereve sürprizlere bina edemez/etmemelidir. Bu itibarla da, o doğrudandoğruya haram ve helal mülahazasına bağlı yaşamalı; hakkı hak bilmeli,hem ALLAH'ın hakkına hem de hukuk-u ibâda riayet etmeli ve şayet birhaksızlık yapmışsa, ilk fırsatta ondan arınma yollarını araştırmalıdır.
Mevzuyla alâkalı son bir husus da, ölüme iyice yaklaştığınıdüşünen bir insanın havf-recâ dengesidir. Bir kimse vardır ki, tabaştan itibaren bir havf (korku) insanıdır, daha ziyade terhîblerden(kalbe endişe ve korku hissi salan sözlerden) mütessir olur. Cenâb-ıHakk'ın mehafet ve mehabetini hatırladığı zaman yüreği ağzına gelir.Böyle birinin bütün bütün ümitsizliğe düşmemesi, tamamen ye'sekapılmaması ve ALLAH'ın rahmetine karşı saygılı kalarak O'nunhakkındaki hüsn-ü zannını koruması açısından ondaki reca duygusunubiraz tetiklemek fayda sağlar. Bir başkası da vardır ki, ondavurdumduymazlık daha baskındır; o umursamaz ve deryaya atsan ıslanmazbir yapıdadır; Zât-ı Uluhiyeti hatırlayıp da ürperdiği ve gözlerininyaşardığı hiç vâki değildir. İşte, bu türlü bir insanı da gafilâne ölüpgitmemesi için daha çok havf iklimlerine çekmek lazımdır.
Fakat çocuklar için meseleyi hep recâ öncelikli götürmekgerekir. Gerçi, onlar da havftan tamamen azâde tutulmamalıdırlar,çocuklar da kötülerin cezalandırılacağının farkına vardırılmalıdırlar.Fakat bu onların ruh dünyalarında derin yaraların açılmasına sebebiyetvermemelidir. İyi kimselerin mutlaka huzura ereceklerine inanançocuklara, kötülerin de cezasız kalmayacağı anlatılmalıdır. Ancak buesnada, mevzuyu hem kendileri hem de yakınları açısından inşirah vericibir şekilde algılamalarına ve içlerinde bir burukluk yaşamamalarına dadikkat edilmelidir. Evet, onlara, Zât-ı Ulûhiyetin rahmetininenginliğinden bahsedilmeli; çocukların ötede ilahi iltifata mazharolacaklarından, yeni açmış güller gibi annelerinin kucağında öpülüpkoklanacaklarından, Cennet ağaçlarının başında kumrular misali şakıyıpduracaklarından dem vurulmalı ve böylece onların ALLAH'a karşı sevgihisleri sürekli harekete geçirilmelidir.
ÖZETLE
1- Bir kimse, ölüm emareleri belirmeden ve canboğazına gelmeden önce, aklı başında olarak iman ederse, ye's halitahakkuk etmemiş sayılır ve o andaki imanı makbûl olur.
2- Bir mü'min için tevbe kapısı her an açıktır;insan, altından kalkılmaz hesaplarla ötelere gitmemek için süreklitemiz yaşamalı, kul hakkı gibi ağırlıklardan kurtulmalıdır.
3- İyi kimselerin mutlaka huzura ereceklerineinanan çocuklara, kötülerin de cezasız kalmayacağı , ruh dünyalarındaderin yaralar açmayacak şekilde anlatılmalıdır.

Konu Bilgileri			Kısayollar

	Konu Başlığı Görülmemiş hesaplarla öteye gitmeyin	Cevaplar 3	Sonraki Sonraki Konu
	Görüntüleyenler0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.	Görüntülenme 588	Önceki Önceki Konu

	Gönderen	Konu: Görülmemiş hesaplarla öteye gitmeyin (Okunma Sayısı 588 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.