ŞAMDAN GELEN YAHUDİ

                      [*** EFENDİMİZ ***]




              İbn Abbas (r.a.) şöyle anlattı:
              -Şam'da bir Yahudî vardı. Bir cumartesi günü Tevrat'ı
              okudu. Ondaki müjdeyi gördü. Oraya baktığı zaman , dört
              yerinde Resûlüllah (s.a.v.)'ın vassfını buldu. Onları
              kesti ve yaktı.
              İkinci bir cumartesi, baktığı zaman, aynı şeyleri,
              Tevrar'ın sekiz yerinde buldu. Onları da kesip yaktı.
              Üçüncü cumartesi baktığı zaman, aynı şeyleri Tevrat'ın
              oniki yerinde buldu.
              Kendi kendine düşündü ve şöyle dedi:
              -Eğer bunları da koparırsam, Tevrat'ın tümü onun
              vasıflarıyla dolacak.
              Arkadaşlarına Resûlullah (s.a.v.)'ı sordu; şöyle
              dediler:
              -Yalancının biridir. En iyisi, ne sen onu gör; ne de o
              seni görsün.
              Şyle dedi:
              -Musa'nın Tevrat'ı hakkı için , benim onu ziyaretime
              kimse engel olamaz.
              Onun böyle demesi üzerine izin verdiler. O da, bineğine
              bindi; gece gündüz yola koyulup gitti. Medine'ye
              yaklaştığı zaman; onu Selman karşıladı.
              Selman, güzel yüzlüydü. Onu görünce Muhammed (s.a.v.)
              sandı. Halbu ki, Resûlullah (s.a.v.) üçgün önce vefât
              etmişti Selman ağladı ve şöyle dedi:
              - Ben onun kölesiyim.
              -Peki o nerede? Diye sorunca, Selman(r.a.) düşündü:
              -Vefat etti, dese, dönüp gidecek.
              -Sağdır., dese, yalancı olacak.Şöyle dedi:
              -Gel benimle, seni arkadaşlarının yanına götüreyim.
              Mescide girdiği zaman, ashabın tümü mahzun bir hâlde
              idiler.
              Resûlüllah(s.a.v.)'ı onların arasında sanarak:
              -Selâm sana ey Muhammed! dedi. Bunun üzerine ashabın
              ağlaması arttı.
              -Sen kimsin? Yaramızı tazeledin. Galiba bir yabancısın.
              Üçgün oluyor. O vefât etti.
              Bunu duyan Yahudî bir sayha attı ve şöyle dedi:
              -Vay perişanlığıma, o kadar yolum da boşa gitti. Keşke
              anam beni doğurmasaydı da; Tevrat'ı okumayaydım.
              Tevrat'ı okuyunca da onun vasfını görmeyeydim. Onun
              vasfını gördüm; bari kendisini göreydim.
              Bundan sonra şöyle dedi.
              -Ali burada mı, onu bana anlatsın.
              -Evet burada, deyince sordu:
              -Adın nedir?
              -Ali deyince , şöyle dedi:
              -Senin ismini de Tevrat'ta buldum.
              Bundan sonra Hz. Ali(r.a.) şöyle anlattı:
              -O ne uzun boyluydu; ne de kısa. Başı yuvarlaktı. Alnı
              genişti. Gözleri siyah ve irice idi. Kirpikleri uzundu.
              Görüldüğü zaman dişleri arasından nur yayılırdı.
              Saçlıydı. Elleri ve ayakları etliceydi. Yürüdüğü zaman ,
              yüksek bir yerden iniyormuş gibi ayağını yerden kuvvetle
              kaldırırdı. İki omuzu arasında nübüvvet mührü vardı.
              Yahudî bunları dinledikten sonra şöyle dedi:
              -Doğrusun yâ Ali, onun Tevrat'taki vasfıda böyledir.
              Bundan sonra şöyle dedi:
              -Yâ Ali! Onun bir elbisesi kaldı mı, koklamak istiyorum.

              Bunun üzerine Hz Ali(r.a.), Selman (r.a.)'a şöyle dedi:
              -Ey Selman! Fatıma'nın kapısına git ve söyle : Babası
              Resûlüllah'ın cübbesini versin, getir...
              Selman, Fatıma'nın kapısına gitti ve şöyle dedi:
              -Ey peygamberin övündüğü kapı! Ey evliyanın ziynet
              kapısı.
              Hasan ve Hüseyin ağlıyorlardı. Kapıyı vurunca , Hz.
              Fatıma içerden şöyle dedi:
              -Yetimlerin kapısını çalan kimdir?
              -Ben Selman, dedi. Sonra Hz. Ali'nin dediğini ona
              anlattı.
              Bunun üzerine Hz. Fatıma ağladı ve şöyle dedi:
              -Babamın cübbesini kim giyecek?
              Ona dair şeyler anlattı. Yedi yerinden hurma lifi ile
              dikili idi. Hz. Ali onu alıp kokladı. Sonra sahabe alıp
              kokladı. Bundan sonra, Yahudi aldı, kokladı ve şöyle
              dedi:
              -Bunun kokusu ne kadar güzeldir. Bundan sonra,
              Resûlullah (s.a.v.)'ın kabrine gitti. Başını semaya
              kaldırdı ve şöyle dedi:
              -Yâ Rabbi! Sen'in birliğine, eşin ve ortağın
              bulunmadığına şahadet ederim. Bu kabrin sahibinin, esnin
              Resûl'ün ve Habib'in olduğuna şehadet ederim. Onun
              söylediklerini tasdik ediyorum.
              Eğer müslümanlığımı kabul ediyorsan, bu saatte ruhumu
              al! Bundan sonra, düşüp öldü.
              Onu, Hz. Ali(r.a.) yıkadı. Baki mezarlığına defnetti.
              ALLAH ona rahmet eylesin. Bizi salihler zümresiyle
              haşreylesin.
              Amin!...

Konu Bilgileri			Kısayollar

	Konu Başlığı ŞAMDAN GELEN YAHUDİ	Cevaplar 2	Sonraki Sonraki Konu
	Görüntüleyenler0 Üye ve 2 Ziyaretçi konuyu incelemekte.	Görüntülenme 655	Önceki Önceki Konu

	Gönderen	Konu: ŞAMDAN GELEN YAHUDİ (Okunma Sayısı 655 defa)
0 Üye ve 2 Ziyaretçi konuyu incelemekte.