İLÇEMİZ NARMAN MANİLERİNDEN ÖRNEKLER

[gubbanolim_25]

Kahve piştiği yerde
Pişip taştığı yerde
Güzel çirkin aranmaz
Gönül düştüğü yerde

Mani mani mes meni
Top zülüften as beni
Ya kapıda kul eyle
Ya bacada kes beni

Çekmeceden çektir oğlan
Boyun gerçektir oğlan
Senin bastığın yerler
Elvan çiçektir oğlan

Zülüf kestim arama
Dağı taşı arama
Bana bir name gönder
Fitil edim yarama

Ağ şalım kara şalım
Dağlarda dolaşalım
Sen yağmur ol ben bulut
Göklerde buluşalım

Maniyi baştan söyle
Kalemi kaştan söyle
Karnımın açlığı var
Ekmekten aştan söyle

Deryadan gemi geldi
Gönlümün gamı geldi
Ağla gözlerim ağla
Ayrılık demi geldi.

Yüksektir bizim ayvan
Mebalim senin boynan
Benim gönlüm kıskançtır
Kimseyi alma koynan

A benim bahdi yarim
Gönülde tahdi yarim
Yüzünde göz izi var
Sene kim bahdi yarim












Bir ay doğar kenarsız
Yar vefasız ben arsız
Öyle bir ah çektim ki
Ateşime yanasız

Yedi lüleli pınar
Kuşlar hep ona konar
Doya doya görmedim
Yüreğim ona yanar

Mani maniyi açar
Maniden düştük naçar
Kırılacak parmaklar
Yarsız yorgan açar

Maniden mesdim oğlan
Küçükten dostum oğlan
Duydum evlenmişsen
Ben senden küstüm oğlan

Mani mani mendilden
Çıra yaktım kandilden
Ya ile bahse girdim
Yar yanaktan ben dilden

Gittim arpa biçmeye
Eğildim su içmeye
Dediler yarin gelir
Kanatlandım uçmaya

Elma attım üzüldi
Kervan yola düzildi
Canım çıksın nazlı yar
Ağır topçi yazıldı

Öksüzem yüzüm gülmez
Dertliyem kimse bilmez
Göz göz olan yarayı
Örterem kimse görmez

Ahşam arada galdi
Fitil yarada galdi
Gara gözli sevdüğüm
Bülmem nerede galdi

AĞITLAR

1893 yılında Şekerli köyüne bir sünnet düğünü ve Hamdi Efendi denen bir eşrafın düğününe davet edilen
Sümmani, bu düğünlerde herkesin gülüp söylediği, oynayıp eğlendiği bir zamanda evin birden bire içinde bulunanların ağırlığına dayanamayarak çökmesi sonucu evvelden gönlü yaralı olan Sümmani bu acı üzerinde daha çok üzülmüş, kendisini ALLAH korumuş ve bir şey olmamıştı.
Hamdi Efendiye ait olan bu damın çökmesi birçok adamın ölümüne ve yaralanmasına sebep olmuştu. Sümmani bu hal karşısında şu ağıtı dizerek okumuş, ağlamış ve herkesi ağlatmıştır.




Kanunu evvelde vardım bir toya
Cemaati bir meskene yetiştim.
Davetçi dağıldı yoksula baya,
Dem çekmeden bu mihmana yetiştim.

Otağ şereflendi, kuruldu divan,
Dışarıda cemoldu nice nev civan,
Elleşti, güreşti üç dört pehlivan,
Aslan cengi bir meydana yetiştim.

Meydana cemoldu bay ile keda
Vakit öğle idi, verildi sala,
Herkes namazını eyledi eda,
Emr-i Haktan o fermana yetiştim.

O divanda eda ettik namazı,
El kaldırıp hakka kıldık niyazı
Herkes hanesine kıldı pervazı,
Rahat olup bir iskana yetiştim.

Ahbabı iskanda bu idi usul,
Kuşandı berberler sanatta makbu.,
Anca icra etti sünnetçi Resul,
Tekbir veren çok lisana yetiştim.

Divanda eyledik hakka niyazı,
Af eyle kusurlar olunsun razı,
Dediler : "Sümmani kalk indir sazı,
Dem çekelim" Hoş zamana yetiştim.

Duran deyu sazı aldım elime,
Tezene değmeden henüz telime,
Tekellüm gelmeden dahi dilime,
Bir ses geldi bin figana yetiştim.

Figan geldi cemaatin katına,
Alem beyhuş oldu kaldı matına,
Bina uçtu kaldı şenlik altına,
Nu durursuz bu demana yetiştim
[/B][/COLOR]

[gubbanolim_25]

gubbanolim_25