İspanyolca Hikayeler - Türkçe Tercümeli

[Serdar24]

THE LITTLE BALLENAS Y TİBURONES

  La pequeña ballena cuya madre fue asesinada por los cazadores de ballenas se natación en el Océano Atlántico. Si bien la natación, fue rodeado por un grupo de tiburones que incluyó una veintena de miembros. El líder de los tiburones llegaron poco más cerca de la ballena y dijo 'sé que usted y yo podamos entender cómo se siente poco ballena. Ser infeliz no le servirá de ayuda. Usted no puede conseguir todo lo que vive lamentablemente. Personas asesinadas su madre. Usted debe conseguir su venganza. No debe nadar alrededor de no hacer nada. Somos sus amigos y nos puede enseñar cómo matar a la gente para que pueda matar cruelmente ellos y obtener su venganza. En un futuro próximo la gente conocer a usted y que tenga miedo de esta cruel ballena '.

'¿La gente come mi madre? "Preguntó la pequeña ballena.
"Sí, mi pequeño amigo que hicieron. La gente es tan cruel. Matan todas las cosas que viven en el mundo silvestre y también son muy crueles con los demás también. He visto a muchas personas luchando los unos contra los otros en los barcos. Mi abuelo solía decir que también se lucha en la tierra y el que gana el otro se está convirtiendo en un héroe. "Respondió el dirigente de los tiburones.
'Esto significa que las personas son realmente malas criatura, no son ellos? Pidió a la ballena poco.
'Sí, que en realidad son. "Dice el tiburón.
'Si son así, voy a castigar a todos ellos y los que mataron a mi madre y me hicieron llorar durante un largo tiempo, pero no sé cómo hacerlo. "Dice la pequeña ballena.
"Puede aprender. Ven en la miel, sígueme. Vamos mis queridos amigos. Aguas profundas a la espera de nosotros. "Dice el tiburón.

El enseñado a los tiburones ballena poco todas las técnicas sobre la forma de matar a las personas y se les tomó un mes para hacerlo. Su objetivo era enviar el poco ballenas a las playas, donde muchas personas nadaron y hacer matar a él todas las personas que estaban en torno a la natación.

Little ballena está seguro de sí mismo. Fue definitivamente seguros de que él era capaz de matar a las personas y él siempre dijo a los tiburones que quería matar a toda la gente y tirar de ellos en pedazos. Sin embargo, el líder de los tiburones pensó que era necesario poner a prueba la poca ballena si él realmente aprendido a matar lo que antes de enviar a la playa a matar a las personas. Así que cinco de los tiburones comenzó a buscar una persona sola y en torno a la natación fuera de las otras personas que estaban haciendo diferentes actividades en la playa. Después de un corto tiempo se dieron cuenta de que era un niño pequeño solo nadando cerca del faro. El niño iba a ser su primera víctima. Ellos no quieren ir más a los niños, ya que no deseaba que tener miedo. Ellos dieron marcha atrás rápidamente y mostró poco la ballena su primera víctima a fin de que la pequeña ballena comenzó a nadar hacia el niño. Los tiburones pensaba que el niño debe ser un nadador profesional como el mar estaba muy profunda en todo el faro de otra manera a que no podía nadar allí porque la mayoría de la gente tiene miedo de él. Al principio la pequeña ballena tomó su cabeza fuera del mar y, a continuación, su cuerpo y la cola parece. El niño se dio cuenta de la ballena de inmediato. La ballena se respira un profundo y zambulló en el mar. Aunque sólo se trataba de un bebé ballena, que era de cuatro metros de largo. Es imposible que el niño a nadar hacia la playa debido a que la ballena puede nadar mucho más rápido que él para que pueda pescarlo antes de llegar a la playa. Él comenzó a nadar paralelo a la playa, pero la ballena se acercaron más y más cerca y, a continuación, la ballena comenzó a nadar a su lado y después de un tiempo que de pronto abrió su boca y luego la cerró. Entonces vuelta atrás y nadaron hacia los tiburones.

Cuando vino cerca de ellos:

"Terminé mi misión. Me mataron a los niños. ", Dijo.
'¿Tire de él en pedazos? ", Preguntó el líder de los tiburones.
'No, yo no tire de él en pedazos ", dijo la pequeña ballena.
'¿No? ¿Qué hacer, entonces? "Preguntó el tiburón.
'Yo le tragó. "Respondió la ballena.
'Ingestión?' Pidió a los tiburones.
"Sí, yo lo hice. El niño está ahora en mi estómago. "Dijo la ballena.
"No importa lo que hizo. Como resultado usted lo mató. Me satisface en lo que hiciste y quiero felicitarle. Vamos en alguna parte lejos de mañana para asistir a una reunión a fin de que no vamos a estar aquí durante unos días. Quiero que ir a la playa y que puedan matar a gente como sea posible. Puede tirar de ellos en pedazos o tragar. Debe nadar en torno a todas las playas y matan a todo el pueblo se encuentra. No piedad de ellos. ', Dijo el líder de los tiburones.

Después de unos pocos días a los tiburones regresó y encontró la pequeña ballena nadando alrededor felizmente. La pequeña ballena les dijo que había matado a veinte personas cruelmente y el pueblo se había miedo de la natación en el mar, ya que debido a que tenían miedo a la muerte y la próxima se jactó de ellos todas las personas tenían miedo de él. Todos los tiburones se convirtió en muy satisfecho al oír eso.

Al día siguiente uno de los tiburones vieron al muchacho a quien la pretendida ballena como si tragó el otro día en la playa, cerca del faro. Se fue directamente al lado de su líder y le dijo lo que había visto hasta que el líder se enfurece. Se fue al lado de la ballena poco airadamente.

"Usted nos dijo que había que tragarse niño pequeño, pero lo vimos en la playa y estaba vivo. Nada de lo que le sucedió. Él parece tan saludable. ¿Es usted burlando de nosotros? ", Dijo.

La ballena se dio cuenta de que estaba siendo rodeado por los tiburones que parecía muy enfadado.

"Sí, me tragó él pero no podía digerir él de modo que tuve que vomitar, porque él comenzó a dar patadas a mi estómago." Respondió la pequeña ballena.
'Cállate, que mentiroso! Usted no le traga y que no ataque a otras personas en torno a la natación. Todos eran mentiras. Usted también nos dijo que la gente no pudo llegar a la playa, ya que tenían miedo de usted, pero se pueden observar todas las playas están llenas de gente y que no se preocupan por usted. Todas las cosas que nos ha dicho usted se encuentra. Si no se puede matarlos, me…… dijo el líder de los tiburones. Y que no podía terminar su condena.

'¿Qué va a hacer usted? Me aburrió de todos ustedes. ¡Salga de mi vista! "Dijo la ballena con enojo y luego pulsa el líder con la cabeza tan fuertemente que bajó las profundidades del mar y luego comenzó a nadar muy rápido hacia la playa. Era demasiado tarde para retroceder y la natación fueron los tiburones justo detrás de él y que estaban tan cerca. Si ellos lo atrapó que tirar de él en pedazos.

Little ballena apenas llegó a la playa. Se luchó y patadas mientras que alrededor de la mentira en la espalda por un rato y se puede gestionar de avanzar un poco en la playa. Cuando llegó débiles que permiten su cabeza en la arena caliente. El niño reconoció la ballena y corrió a su lado.

'Lo que está sucediendo poco ballena? Debe estar en el mar, no en la playa! ', Dijo el niño.
"Gracias a Dios. ¿Es usted niño? Lo siento no puedo recordar su name.2 dijo que la poca ballena.
'Mi nombre es Marcos. Estoy bien! ¿Qué están haciendo en la playa? "Preguntó el niño.
'Mi nombre es Sili. Nos reunimos hace unos días, ¿verdad? "Preguntó la pequeña ballena.
«Sí, yo. Estamos nadando al lado de la otra durante un tiempo. Cuando abrió su gran boca llegué muy asustada porque pensé que iba a comer, pero yo me he equivocado. Usted acaba de abrir la boca ampliamente y luego la cerró y nadaron de distancia. No podía entender por qué lo hizo así. "Dice el niño.
"¿Creen ustedes de verdad que me iba a comer usted. Esa fue sólo una broma. Lo siento que he hecho usted asustados. Por favor, perdónenme por mi comportamiento ', dijo la ballena.
'OK! Yo le perdone. ¿Podría usted decirme qué está pasando ahora? ¿Cuál es el motivo de su presencia aquí en la playa en lugar de la natación en el mar? "Preguntó el niño.

Little le dijo todo.

"Como pueden ver a mi amigo todos los tiburones están persiguiendo mí alrededor y no puedo luchar contra ellos solo porque hay veinte tiburones que quieren matar a mí. Es por eso que estoy aquí. "Dijo la ballena.
'¿Por qué no se le fuera la sesión cuando el tiburón va más lejos de la reunión? Debería haber pedido ayuda de las otras ballenas. "Dice el niño.
'Si yo tuviera swum lejos, la captura de tiburones mí fácilmente. Yo no tendría ninguna posibilidad de sobrevivir debido a que todos los tiburones en el mar que empezar a buscar para mí con el fin de matar a mí. No me han pedido ayuda de otras ballenas, ya que podría causar una guerra cruel entre todos los tiburones y ballenas que viven en el mar. Como resultado una gran cantidad de ballenas y tiburones iba a morir sólo por mí. Yo podría haber muerto en esa guerra. Pero ahora sólo estoy muriendo y ninguna de las ballenas está en peligro. No es el fin del mundo si se me mueren. El mundo es como una gota en el espacio y no estoy aún como una gota en el océano 'explicó la ballena.

"Si su madre no había muerto, los tiburones no habría intentado matar a usted. Usted no estaría aquí y huyendo de ellos. "Dice el niño.
'Esto es cierto, pero las personas son responsables de la muerte de mi madre. Ellos mataron. Lo que es más no puedo entender la razón por la que mató a mi madre. Ella no los hirieron. ¿Por qué piensa que la mataron, Mark? "Preguntó la pequeña ballena.
"Para ganar algo de dinero. Algunas personas se matan a los animales para ganar dinero. Ellos no se preocupan por lo que pasaría a los bebés de los animales que matan. ¿Cómo puede sobrevivir sin los bebés a sus madres? No se darán por daño a un niño cuya madre o padre murió. Debido a que los niños y el respeto que le lástima. Un niño cuya madre o padre murió cuando él era pequeño le puede entender muy bien. Yo le prometo que nunca dar nada daños en la tierra. "Prometió al niño.

'Te quiero, Mark', dijo la pequeña ballena.
'Te quiero, demasiado Sili' respondió el niño.
 
Escrito por: Serdar Yıldırım


YAVRU BALİNA İLE KÖPEKBALIKLARI

Annesi balina avcıları tarafından öldürülen yavru balina Atlas Okyanusu’nda yüzerken etrafını yirmi kadar köpekbalığı sardı. Başkan köpekbalığı yavru balinanın  yanına  gelerek:   “ Seni tanıyorum ve durumunu çok iyi anlıyorum yavru balina. Ama üzülmekle eline bir şey geçmez. Anneni insanlar öldürdü. Sen bunu onların yanına bırakmamalısın. Annenin intikamını almalısın. Biz senin dostunuz. Sana öldürmeyi öğretip, insanların üstüne salacağız. Çok yakında insanlar yavru balinayı tanıyıp, ondan korkacaklar “ dedi.
“ Annemi yerler mi insanlar? “  diye sordu yavru balina.
“ Yerler yavrum. İnsanlar acımasızdır. Onlar dünyadaki tüm canlıları acımasızca öldürürler. Hoş, insanlar birbirlerine karşı da acımasızdır. Ben buralarda çok gördüm gemiler içinde savaşan insanları. Dedem insanların toprak üstünde de savaştıklarını söylerdi. Savaşı kazanan kahraman olurmuş. “
“ İnsanlar kötü yaratık desene? “
“ Hem de çok kötü yaratık. “
“ O zaman beni annesiz bırakan, bana günlerce gözyaşı döktüren insanları cezalandıracağım, ama bunu nasıl yapacağımı bilemiyorum. “
“ Öğrenirsen bilirsin. Haydi, yavrucuk peşimden gel. Siz de peşimden gelin köpek kardeşlerim. Derinlikler bizi bekliyor. “

Aradan bir ay geçti. Bu sürede köpekbalıkları bildikleri öldürme yöntemlerini yavru balinaya öğrettiler. Hedef, insanların toplu halde yüzdükleri plajlar olacaktı. Plajlar, insan kanına boyanacaktı. Yavru balina, öldürürüm, parçalarım, diyordu ama onu plaja salmadan önce bir deneme yapmalıydı. Bakalım öldürebilecek miydi? Beş köpekbalığı yalnız yüzen insan aramaya başladı. Deniz fenerinin yakınında bir çocuk yüzüyordu. İlk kurban o olacaktı. Köpekbalıkları sahilden uzak kaldılar. Çocuğu ürkütmek istemiyorlardı. Yavru balina hızla çocuğa doğru yüzmeye başladı. Fenerin oralar derin demişti köpekbalıkları, çocuk demek ki, usta yüzücüydü. Yoksa onun ne işi vardı böyle derin yerde. Yavru balina kafasını suyun üstüne çıkardı, daha sonra gövdesi ve kuyruğu göründü. Çocuk, yavru balinayı hemen fark etti. Derin bir nefes alıp suya daldı. Balina yavruydu ama dört metre boyundaydı. Sahile doğru yüzmeye kalksa bunu başaramazdı, çünkü yavru balina ondan çok daha hızlıydı. Yetişmesi an meselesiydi. Bundan dolayı çocuk sahile paralel yüzüyordu. Yavru balina çocuğa yetişti, bir süre onunla yan yana yüzdü ve aniden dönerek ağzını açıp kapadı. Yavru balina köpekbalıklarının yanına döndüğünde:

“ Görevimi başardım. Çocuğun işi tamam “ dedi.
“ Çocuğu parçaladın mı? “ diye sordu, başkan köpekbalığı.
“ Hayır, parçalamadım “ dedi yavru balina.
“ Parçalamadın mı? O zaman ne yaptın? “
“ Çocuğu yuttum. “
“ Yuttun mu? “
“ Evet, yuttum…Çocuk şimdi midemde. “
“ Öyle veya böyle, çocuğu öldürmüşsün işte. Seni kutlarım yavru balina. Biz yarın uzaklara gidip bir toplantıya katılacağız. Birkaç gün yokuz. Sen şu ilerdeki plaja git, yakaladığını ister parçala, ister yut. Sıradan bütün plajları dolaş. İnsanlara acıma yok. “

Köpekbalıkları döndüğünde yavru balinayı buldular. Yavru balina yirmi insanı acımadan öldürdüğünü, insanların plajlara çıkamadığını, etrafa korku saldığını söyledi. Köpekbalıkları bu habere çok sevindiler. Ertesi gün bir köpekbalığı deniz fenerinin yakınındaki sahilde yavru balinanın yuttum dediği çocuğu gördü. Başkanı bularak durumu anlattı. Başkan, bunun üzerine çok sinirlendi. Nefretle yavru balinanın üstüne gitti:
“ Hani yutmuştun o çocuğu, bak fenerin oradaymış. Sen bizimle dalga mı geçiyorsun? “ Köpekbalıklarının etrafını sardığını gören yavru balina:
“ Şey, yutmuştum ama hazmedemedim, kusuverdim. Çocuk midemi tekmelemişti. “
“ Sus, yalancı seni, çocuğu yutmadın, plajlara saldırmadın, bütün plajlar dolu. Hani plajlara kimse çıkamıyordu, hani etrafa korku salmıştın. Yalan, hepsi yalan. Madem öldüremiyorsun, ölürsün. Şimdi seni…”
Başkan köpekbalığı sözlerini tamamlayamadı, çünkü yavru balina:
“ Beni ne yaparsın? Sıktın artık, çekil önümden “ dedikten sonra, ona sert bir kafa vurarak denizin derinliklerine yolladı.
Yavru balinanın önü açılmıştı. Gücünün yettiği kadar hızlı yüzmeye başladı. Karşısı sahildi. Artık geriye dönüş yoktu. Peşinde sürüyle köpekbalığı vardı. Yakalarlarsa parçalarlardı. Yavru balina kendini sahile zor attı. Debelendi kumun üstünde biraz daha, biraz daha ilerledi. Gücü tükenince başını sıcacık kumun üstüne bıraktı. Çocuk yavru balinayı tanımıştı. Onun yanına geldi:
“ Ne oluyor, yavru balina? Neden sahile çıktın? “
“ Oh, sen miydin? Nasılsın çocuk? Adın neydi senin? “
“ Benim adım Mark. İyiyim de burada ne işin var? “
“ Benim adım de Sili. Geçenlerde tanışmıştık, hatırladın mı? “
“ Hatırladım. Bir süre yan yana yüzmüştük, sonra sen gitmiştin. Üstüme gelirken beni yiyeceksin sanıp korkmuştum.”
“ Kim? Ben mi seni yiyecektim? O bir şakaydı. Seni korkuttuğum için özür dilerim. Beni affet.”
“ Affettim gitti. Anlat bakalım Sili, neler oluyor? Neden denizde değil de buradasın? “
Yavru balina olanları anlattıktan sonra:
“ Ya, işte böyle Mark, köpekbalıkları peşimde, sayıları yirmiden fazla. Onlarla yalnız başıma çarpışamam. Acı gerçek ama benim için böylesi daha iyi olacak. “
“ Köpekbalıkları toplantıya gittiğinde kaçıp gitseydin uzaklara veya balinalardan yardım isteseydin? “
“ Kaçsam kısa zamanda yakalanırdım. Kurtuluşu yoktu. Okyanustaki bütün köpekbalıkları peşime düşerdi. Balinalardan yardım isteyemezdim, çünkü bu korkunç bir savaşın başlangıcı olurdu. Yüzlerce balina ve köpekbalığı birbirine girerdi. Arada belki ben de ölürdüm. Oysa şimdi sadece ben ölüyorum, hiçbir balinayı tehlikeye atmıyorum. Bir benim için başkalarının keyfini kaçıramam. Sili ölürse kıyamet kopmaz. Hayat devam eder. Dünya uzayda nokta kadar, fakat Sili dünyada nokta kadar bile değil. “
“ Annen yaşasaydı köpekbalıkları sana sokulamazdı. Bu duruma düşmezdin. “
“ Onun orası öyle de annemi insanlar öldürdü. Asıl suçlu annemi öldüren insanlar. Mark, sence insanlar annemi neden öldürdü? “
“ Kazanç uğruna. Bazıları kendileri kazansın diye can alıyorlar. Öldürürken düşünmezler ki, balinanın yavrusu ne olacak? Yavru annesiz ne yapacak? Örneğin; annesiz, babasız bir çocuk ne olur, ne yapar, nasıl yaşar? Çocukken bunu düşünen biri büyüdüğünde diğer canlıların hayatına saygı duyar, onlara zarar vermez. Tanrı şahidimdir ki, ben insan olsun, diğer canlı varlıklar olsun hiçbirine zarar vermeyeceğim. Yemin ediyorum. “
“ Seni seviyorum, Mark.”
“ Ben de seni seviyorum, Sili. “

Yazan: Serdar Yıldırım

[Serdar24]

Serdar24

Karma Sayısı: 0

[Serdar24]

POBRES AHMET

Ahmet la madre y el padre eran pobres. Ellos vivían en una pequeña casa con un solo cuarto. Desde que su padre pulmones estaban enfermos, que cese. Ahmet terminado la escuela primaria en crisis por la venta de pretzel tiempo fuera de la escuela. Más tarde, por la ayuda de su vecino comenzó a trabajar en un restaurante para hacer el lavado. Ahmet ha dado el primer paso para hacer realidad sus sueños. Se reunió la maravillosa comida que anteriormente utilizada para ver detrás de las ventanas del restaurante. Ahora había tres cursos completos de un día. Él había mantenido Tío Veli, que se cocina en el restaurante, de observación. El orador aprender cocina y él sería un cocinero propio, pero también Ahmet no trabajaría en otra persona en el restaurante, sino en su propia uno.

Ahmet abrió un restaurante en el centro de la ciudad después de haber realizado su servicio militar. Debido a su muy deliciosas comidas, el restaurante estaba lleno de clientes. Fue así que gana. A veces la gente pobre solía venir a comer al restaurante y comida gratis.

Los camareros que trabajan en el restaurante y los clientes no ha podido encontrar ningún sentido de Ahmet pasa y salen dos platos de comidas a una mesa vacía durante el almuerzo veces. ¿Cómo saben que se les Ahmet del presente a su madre y padre, a quien la pobreza se ha terminado hace años? Además, no sería capaz de oír que, si bien las placas poniendo en la mesa es Ahmet murmullo "que no va quedarse con hambre más de ahora en adelante momia y papá. Tiene sus comidas y obtenga usted muy completo. "

Escrito por: Serdar YILDIRIM

                                        
FAKİR  AHMET

Annesi, babası fakirdi Ahmet’in.  Tek göz odalı bir gecekonduda oturuyorlardı. Babasının ciğerleri hasta olduğundan zorunlu emekliye ayrılmıştı. Ahmet okul olmadığı zamanlar simit satarak zorlukla ilkokulu bitirdi. Daha sonra komşusunun yardımıyla bir lokantaya bulaşıkçı olarak girdi. Ahmet hayalini gerçekleştirmek için ilk adımını atmıştı. Eskiden lokantaların camları arkasında gördüğü o güzelim yemeklere kavuşmuştu. Artık günde üç öğün karnı doyuyordu. Lokantada yemek pişiren Veli dayıyı göz hapsine almıştı. Ondan yemek yapmayı öğrenecek ve kendi de bir aşçı olacaktı ama Ahmet başkasının lokantasında değil kendi lokantasında görevini yerine getirecekti.

Ahmet askerden geldikten sonra şehrin mevki yerinde lokanta açtı. Yaptığı yemekler çok lezzetli olduğu için  lokanta müşterilerle dolup taşıyordu. Kazancı yerindeydi. Ara sıra muhtaç insanlar lokantaya gelirdi ve bedava yemek yerlerdi.

Lokantada çalışan garsonlar ve müşteriler Ahmet’in  öğle vakitleri boş bir masaya giderek masanın üstüne iki tabak yemek bırakmasına bir anlam veremezlerdi. Onlar ne bileceklerdi yıllar önce sefaletin bitirdiği anne ve babasına Ahmet’in  armağanını. Hem onlar duyamazlardı ki, tabakları masanın üstüne bırakırken Ahmet’in  “ Bundan sonra aç kalmayacaksınız anneciğim ve babacığım. Alın yemeklerinizi karnınızı bir güzel doyurun “  diye mırıldandığını.

Yazan: Serdar Yıldırım

[Serdar24]

Serdar24

Karma Sayısı: 0

[MeKseLina]

etkilendim gercekten saol varol sevgili arkadasım

[MeKseLina]

MeKseLina

Karma Sayısı: 4

[idris25tan]

ellerine saglık güzel

[idris25tan]

idris25tan

GoogleTagged: pobres ahmet ispanyolca ispanyolca hikayeler google